เดินลุย Osaka แดน Glico

แผนการเที่ยวของวันนี้ คือเที่ยวในตัวเมืองโอซาก้า สถานที่ที่แรกที่ไปคือ ปราสาทโอซาก้า ซึ่งปราสาทโอซาก้าอยู่ตรงกลางสวนสาธารณะโอซาก้า เป็นปราสาทที่มีชื่อเสียง และเก่าแก่มากแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ก่อนทางเข้าปราสาทโอซาก้า ก้อมีคุณตา มาอาสาจะพาเที่ยวชม ภายนอกปราสาท ซึ่งพวกเราก้อลังเลเล็กน้อย คุณตาถามว่า พอเข้าใจภาษาญี่ปุ่นมั้ย เราก้อบอกว่า...นิดหน่อยคะ แต่พวกเราก้อยังไม่ตอบตกลงสักที คุณตาเลยรีบบอกว่า ไม่ต้องจ่ายสตังค์แต่อย่างใด เพราะคุณตาเป็นประมาณอาสาสมัคร เหมือนกับรู้ว่า พวกเรากำลังคิดอะไรกันอยู่ พอพวกเราได้ยินเช่นนี้ ก้อตอบตกลงอย่างไม่รอช้า คราวนี้ คงได้งัดภาษาญี่ปุ่นที่ได้ร่ำเรียนมาพอตัวมาใช้คราวนี้แหละ ระหว่างทางที่เดินไปตัวปราสาทโอซาก้า คุณตาก้ออธิบายพวกเราเกี่ยวกับประวัติของปราสาท ทั้งภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ แต่เน้นไปทางภาษาญี่ปุ่นซะมากกว่า รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง ปน ๆ กันไป พอมาถึงทางเข้าตัวปราสาท...คุณตาก้อขอตัว พวกเราเลยขอถ่ายรูปกะคุณตาไว้เป็นที่ระลึก แล้วก้อจ่ายตังค์ค่าเข้าชม 600 เยน เพื่อเข้าไปในภายในตัวปราสาท ภายในปราสาทสวยมาก เป็นการบอกเล่าประวัติความเป็นมาของปราสาท แบบทีวี 3มิติ แปลกดี ฟังไม่รู้เรื่องหรอก อาศัยดูภาพเอา :P ส่วนชั้นบนสุดของปราสาท จะสามารถเห็นวิวรอบ ๆ ปราสาท น่าแปลก...ที่สวนสาธารณะล้อมรอบไปด้วย ตึกสูง ๆ ใหญ่ ๆ ทั้งนั้น ช่างเป็นความแตกต่างที่ลงตัวจริง ๆ แอบกระซิบบอกนิดนึง...ปุ๊กได้เช่าชุดซามูไรมาใส่ถ่ายรูปด้วย เพราะคงไม่ได้มีโอกาสบ่อย ๆ เป็นการเติมสีสันให้กับชีวิต

จากนั้น...ก้อมาเที่ยวแถว Dotombori ซึ่งเป็นถนนช้อบปิ้งยาวไปตลอดสาย มีทั้งเสื้อผ้า ของกิน เครื่องใช้ สัญลักษณ์ของที่นี่ ที่สังเกตได้ไม่ยากเลยคือ ป้ายสัญลักษณ์ Glico ที่ใคร ๆ มาก้อต้องถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก เหมือนกับว่า...มาถึงโอซาก้าแล้ว ส่วนอีกที่คือ ป้ายปูตัวใหญ่ พวกเราก้ออยากขึ้นชื่อว่า มาถึงโอซาก้าเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน เลยถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก รวมทั้ง ช้อบปิ้งซื้อ Glico มาอีก 1 กระบุง เป็น Collon ยักษ์กับ Pocky ยักษ์ ไม่แน่ใจว่า...โอซาก้าเป็นแหล่งกำเนิดของ Glico เหรอป่าว เพราะเหมือนว่าใครไปใครมา ก้อต้องซื้อ Glico ติดไม้ติดมือ กลับไปทุกราย มื้อเย็นพวกเราก้อฝากท้องไว้กับที่นี่ด้วย โดยการหม่ำ "ยากินิคุ" รูปแบบก้อประมาณ Daidomon บ้านเรา แต่คุณภาพของอาหารดีกว่าเยอะ เทียบกันไม่ติด ส่วนอาหารขึ้นชื่อของโอซาก้าที่ต้องลองก้อคือ "ทาโกะยากิ" กับ "โอโคโนมิยากิ" ถ้าไม่ลองจะถูกหาว่า...มาไม่ถึงอีกเช่นกัน