โอ้ ลัน ล้า...สกีทริปครั้งแรก

และแล้วก้อถึงเวลาที่รอคอย กับการไปสกีทริปครั้งแรก (ในชีวิต) ที่ Nagano, Hakuba แอบตื่นเต้นเหมือนกัน แต่เก็บอาการไว้ เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่า...เว่อร์ พอ pack กระเป๋า (ใบใหม่ ^-^) เรียบร้อยแล้วก้อออกเดินทางกันเลย ปุ๊กออกเดินทางคืนวันที่ 4 จะไปถึงเช้าของวันที่ 5 เดินทางโดยรถบัส รถบัสที่นี่ไม่เหมือนบ้านเรา สะอาด ขับไม่เร็วมาก และมีการหยุดจอดเป็นระยะ ประมาณทุก 2 ชั่วโมงได้ ซึ่งเราสามารถไปซื้อของ เข้าห้องน้ำได้ตามสะดวก แต่ความที่เป็นช่วงหยุดยาวของคนญี่ปุ่น เลยมีคนออกจากโตเกียวเพื่อไปเที่ยวเมืองอื่น ๆ กันเยอะมาก ทำให้กลับมาขึ้นรถบัสช้าไปนิดหน่อย ไม่ตรงตามเวลาที่เค้านัด เลยโดนคนคุมรถดุไปตามระบียบ งานนี้...คนไทยก้อจ๋อยกันไปซิครับท่าน นั่งเงียบกันตลอดทางเลย พอเค้าหยุดให้ครั้งที่สอง เลยไม่มีใครกล้ามาช้าเลย มาถึงก่อนเวลาอีกแหนะ กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย

เราไปถึง Nagano ตอนประมาณเกือบตี 5 เข้าโรงแรมก้อไม่ได้ เพราะความที่เช้าเกินไป ก้อเลยต้องนั่งแก่วตรงบริเวณ Plaza ของลานสกี พอ 7 โมงเช้า เราก้อขนข้าวของไปโรงแรมแล้วเปลี่ยนชุดเตรียมเล่นสกีกัน แต่ก่อนเล่นก้อต้องมีอุปกรณ์กันก่อน ก้อเลยไปเช่าอุปกรณ์พร้อมชุดสกี ได้มาแล้วก้อไปเปลี่ยนชุดเตรียมลุยกันเลย

แต่ความที่คนเยอะมาก ๆ เลยมีการแบ่งสมาชิกออกเป็นกลุ่ม ๆ ปุ๊กอยู่กลุ่มสีเหลือง มีหัวหน้าทีมคือ ปอย จากฝั่งคันไซ และพี่โอ๊ตจากฝั่งคันโต ส่วนสมาชิกคนอื่น ๆ ได้แก่ นน, น้องต่อ, พี่อ้อย, น้องนกยูง, น้องพสุ, หลา, พี่โหน่ง, พี่วัต, อิ๋ว และพี่ไผ่

บทเรียนแรกคือ...การใส่รองเท้าสกี ปุ๊กเล่นสกียาวเลยใส่ง่ายหน่อย แต่เพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ที่เล่นสกีสั้นจะลำบากนิดนึง เหตุผลที่เล่นสกียาว ก้อไม่ใช่อะไรหรอก เพราะมันเท่ห์ดี มีไม้ให้ถือด้วย เลยเลือกเล่นอันนั้น ทั้ง ๆ ที่สกีสั้น ใคร ๆ ก้อบอกว่า เล่นง่ายกว่า แต่เพื่อความเท่ห์แล้ว ปุ๊กยอมคะ ^-^ จากนั้น ก้อหัดเดิน หัดสไลด์ สามเหลี่ยมเป็นพื้นฐานของการเริ่มเล่น ทำเท้าให้เป็นสามเหลี่ยม วันแรกจะได้ยินพี่ ๆ บอกตลอดเวลาว่า สามเหลี่ยมเข้าไว้ สามเหลี่ยม พอเริ่มเป็นกันแล้ว พี่ ๆ ที่สอน ก้อพาไปลุย เริ่มจาก ความสูงไม่มาก เป็นระดับ Beginner เพื่อให้รู้จักควบคุมทิศทาง และการหัดหยุด คงไม่ต้องบอกนะ ว่าล้มกันไปเท่าไหร่แล้ว เพราะนับไม่ถ้วน พอเริ่มชำนาญมากขึ้น ก้อพาขึ้นไปที่ยอดเขาเพื่อเล่นลงมา ตอนแรกก้อหวั่นเล็กน้อย แอบป๊อด แต่ไหน ๆ ก้อเอาวะ ลองสักตั้ง พอเล่นลงมาก้อไม่มีอะไรน่ากลัวอย่างที่คิด ชักสนุกแล้วสิ ถึงแม้ว่าจะล้มเป็นระยะ ๆ ก้อตาม แต่มักจะนึกเสมอว่า การล้ม...เป็นจุดเริ่มต้นของความเก่ง (อันนี้คิดเองนะ 5555) และแล้ววันแรกก้อผ่านไปได้ด้วยดี ยังก้อขอขอบคุณพี่โอ๊ตมาก มาก ที่เป็นครูสอนสกีคนแรกให้กับปุ๊ก รวมทั้งพี่วัตด้วยนะคะ และขอบคุณหัวหน้ากลุ่ม...ปอย และพี่โอ๊ต ที่สละเวลามาสอนและดูแลสมาชิกในกลุ่มเป็นอย่างดี ไว้มาต่อภาคสอง ยังมีเรื่องเล่าอีกแยะ