Tsukuba...I like it!!!

วันนี้มี Party ที่บ้านอาจารย์ Yasuoka ที่ Tsukuba ในตอนเย็น แต่ตอนกลางวัน อาจารย์เช่ารถบัสขนาดเล็กเพื่อพาเที่ยวชมเมือง Tsukuba

ปุ๊กตื่นแต่เช้า เพราะนัดกับ Ogawa-san ไว้ที่ Akihabara เพราะ Ogawa-san ชวนไปเที่ยว มหาวิทยาลัย Tsukuba ในตอนเช้ากันก่อน ปุ๊กแวะไปรับเพื่อนอีกคนที่ Shibuya ชื่อ Dung เป็นเพื่อนชาวเวียดนามที่เรียนที่ AIT มาด้วยกัน และตอนนี้มาเรียนที่ญี่ปุ่นเหมือนกัน (สำหรับเรื่องเพื่อนคนนี้ เอาไว้เล่าใน Blog หน้านะจ้ะ) พอไปถึง Tsukuba พวกเราตกใจเล็กน้อย เพราะแทบจะไม่เห็นผู้คนเลย ทั้งที่ก้อเกือบจะสิบโมงครึ่งอยู่แล้ว เมืองเงียบมาก ๆ ช่างแตกต่างจาก Tokyo ลิบลับ

Ogawa-san พาขึ้นรถเมล์เพื่อ เที่ยวชมรอบ ๆ มหาวิทยาลัย พร้อมบรรยายสถานที่ต่าง ๆ ดู ๆ แล้ว มหาวิทยาลัย Tsukuba ก้อคล้ายกับ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์หรือไม่ก้อ AIT บ้านเราเลย ดูร่มเย็นและเงียบสงบ ทำให้มีความรู้สึกว่า...อยากมาเรียนที่นี่จัง เพราะชอบในบรรยากาศ จากนั้น...ก้อได้พบกับเพื่อน Ogawa-san พวกเราไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน ร้านที่พาไปกิน...บรรยากาศน่ารักมาก ๆ บรรยายไม่ถูก ดูจากรูปหละกันนะ ไม่ใช่แค่บรรยากาศน่ารักเท่านั้นนะ แต่อาหารก้ออร่อยด้วย ไม่แพงอีกต่างหาก หลังจากนั้น เพื่อน Ogawa-san ก้อไปส่งที่สถานีรถไฟ Tsukuba สถานที่นัดหมาย

เมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว ก้อเดินไปขึ้นรถบัส อาจารย์ Yasuoka พาทัวร์มหาวิทยาลัย Tsukuba อีกรอบ เป็นรอบที่สองของพวกปุ๊ก อิ อิ จากนั้น ก้อพาไปเที่ยวที่ Tsukuba san หรือ ภูเขา Tsukuba ช่วงนี้เป็นเทศกาลดอกบ๊วยบานด้วย แต่น่าแปลกที่พวกเราไม่ยักกะเห็นดอกบ๊วยสักกะดอก งานนี้มีออกแรงกันเล็กน้อย ตอนเดินขึ้นบนยอดเขา อากาศหนาว ๆ ก้อสามารถเหงื่อออกได้เหมือนกัน จากนั้น...อาจารย์ก้อจะพาไปเที่ยวที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งซึ่งมีบ่อน้ำที่ใหญ่ที่สุด ขอโทษทีที่จำชื่อไม่ได้ แต่โชคไม่ดี ที่ฝนดันตกลงมาซะก่อน เลยได้แค่ขับเลียบ ๆ ชะเง้อดูจากในรถแทน แต่พวกเราก้อไม่ได้รู้สึกเสียดายเท่าไหร่ เพราะเนื่องจากว่า เสียงร้องในกระเพาะมันเริ่มถามหาอาหารแล้วนะสิ

รถบัสเลยพาพวกเรามุ่งตรงสู่บ้านอาจารย์ทันที และเมื่อก้าวเท้าเข้าบ้านอาจารย์ ก้อมีภรรยาของอาจารย์ออกมาต้อนรับ ดูใจดีมาก ๆ แถมทำอาหารเตรียมรอพวกเราไว้แล้วด้วย ใจดีเหมือนหน้าตาจริง ๆ เลย พออาจารย์กล่าวเปิดงานเป็นที่เรียบร้อย พวกเราก้อต่างพร้อมใจ Kampai และบรรเลงเพลงโซ้ยกันทันที ตอนแรกที่เห็นอาหารอยู่บน ก้อนึกในใจว่า...คงไม่พอแน่เลย แต่ที่ไหนได้ อาหารค่อย ๆ ทยอยออกมาจากในครัว จนเริ่มรู้สึก...มันมากเกินไปหรือป่าวเนี่ย กินกันจนพุงกาง กันไปเป็นแถบ ๆ ขอบอกว่า...หนึ่งในเมนูที่ภรรยาอาจารย์ทำให้กินก้อคือ ต้มยำกุ้ง ถึงแม้รสชาติจะไม่จัดจ้านเหมือนคนไทย แต่ก้ออร่อยไม่แพ้กันนะ ปิดท้ายด้วยผลไม้ ของหวาน และชา กาแฟ งานนี้แบกพุงโต ๆ และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมากลับบ้านอย่างเอมอุ่นใจ

ขอขอบคุณ อาจารย์ Yasuoka มาก ๆ เลยคะ ผู้สนับสนุนรายใหญ่และรายเดียวของงานนี้ ไม่รู้ว่า...ที่ Lab. อื่น ๆ จะมีอาจารย์น่ารักเหมือน Lab. ปุ๊กเหรอป่าวน๊า...ไม่ต้องอิจฉานะ อิ อิ