Graduation Day ---> Congratulations!!!

Graduation Day in Todai...Congratulations!!!

มีพี่ ๆ และน้อง ๆ เรียงคิวรับปริญญากันเป็นแถว ที่รู้จักก้อมี พี่จูน พี่จุ๊น พี่ฟัด พี่เปิ้ล พี่วัต พี่อลีน น้องวิน น้องเป้ง น้องโจ ส่วนคนอื่น ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ ปุ๊กเลยไปแสดงความยินดีและถ่ายรูปกันหน่อย งานนี้นอกจากไปจะเป็นคนถูกถ่ายรูปแล้ว ยังตกกระไดพลอยโจนเป็นตากล้องถ่ายรูปอีกด้วย โดยช่วยพี่เกาะ ถ่ายรูปให้พี่จูน กับพี่จุ๊น ไม่รู้ว่า...พี่เกาะคิดยังงัย ขนาดเรายังไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือเราเลย แต่ไหน ๆ ก้อไหน ๆ แล้ว เอา ก้อเอาวะ

สถานที่ที่ให้ถ่ายรูปที่ Todai ก้อมีไม่กี่ที่ ตรง Yasuda Hall หรือ หอประชุมนาฬิกาซึ่งเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของ Todai และอีกทีก้อคือ AgaMon หรือประตูแดง ซึ่งก้อเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ของที่นี่ เพราะไม่ว่าใครไปใครมา นักท่องเที่ยวทั้งชาวต่างชาติ และชาวญี่ปุ่นเอง ก้อต้องมาถ่ายรูปสองที่นี้ เพื่อเป็นการยืนยันว่า...มาถึง Todai แล้วนะ

โชคดีที่อากาศวันนี้ เหมือนเป็นใจ แดดจาง ๆ กับลมเย็น ๆ ส่วนนางแบบและนายแบบหน้าตาน่ารักอยู่แล้ว ถ่ายยังงัยก้อดูดี แต่เสียดายก้อตรงที่...ฝีมือตากล้องอย่างเรานี่สิ ดันไม่ดีพอ ปรับจุดโฟกัสผิดที่ ภาพเลยออกมาแบบว่า ข้างหลังชัด แต่ข้างหน้าเบลอ แอบเซ็งเลย...ทำรูปพี่เค้าเจ๊ง ขอโทษนะคะพี่ แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้หนูขอแก้ตัวใหม่ รับรองว่า...จะไม่พลาดอีกแน่นอน

นี่ถือว่า เป็นความซวยแรกของปุ๊กในวันนี้ ส่วนความซวยที่สองคือ ทำให้พี่ไผ่ต้องจ่ายเงินค่ารถไฟแถมโดนนายสถานีดุอีก ก้อด้วยความหวังดีของปุ๊กและรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เลยชวนพี่ไผ่ลงตรงสถานี Komabatodai mae เพราะปุ๊กมี Computer Pass อยู่ 2 ใบ แต่ที่ไหนได้ ใบหนึ่งมันไม่ผ่าน เลยโดนนายสถานีเรียกดู ความซวยเลยมาเยือนนะสิครับงานนี้ ขอดูบัตรนักเรียนและสอบถาม งานนี้เลยโดนปรับพร้อมคำดุไปตามระเบียบ ขอโทษนะคะพี่ไผ่ ยัง ยังไม่พอ ตอนเย็น ไปทำงาน part time ต่อ อาจจะเป็นเพราะว่า เมื่อคืนนอนดึก และวันนี้ต้องตื่นเช้า (หาข้ออ้างไปเรื่อย อิ อิ) สติสตังเลยไม่ค่อยอยู่กะร่องกะรอยเท่าไหร่ ขนาดสติดี ดี ยังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย แล้วนี่...เฮ้อ แทบจะไม่มีสติ งานนี้ เลยทำผิด ๆ ถูก ๆ รู้สึกเลยว่า...ผู้จัดการคงแอบเคืองอยู่เหมือนกัน แต่ก้อนะ ทำดีที่สุดแล้วนี่หน่า อีกอย่าง...ไม่ได้แก้ตัวนะ บางอย่างยังไม่ได้สอนเลย แล้วจะทำถูกได้อย่างงัยหว่า แต่ก้อเอาเถอะ โทษตัวเองนี่แหละ ว่าไม่ดีเอง

แอบเศร้าเล็ก ๆ เหมือนวันนี้ทำอะไรก้อไม่ถูกสักอย่างเลย วันหน้าอย่าแกล้งหนูแบบนี้อีกนะ มันรู้สึกห่อเหี่ยว หดหู่ ยังงัยไม่รู้ แต่คนอย่างปุ๊ก ไม่ว่าจะเศร้าแค่ไหน ก้อสามารถยิ้มได้เสมอเพื่อเป็นการสร้างกำลังใจให้กับตัวเอง หรือถึงแม้จะเศร้าก้อเศร้าได้ไม่นานหรอก เดี๋ยวก้อยิ้มออกแล้ว เฮ้อ...ทั้ง ๆ ที่วันนี้มันเป็นวันที่ดีของคนอื่น แต่ดันเป็นวันซวยของปุ๊กจริง ๆ ...เซ็งเลย