ยินดีปรีดากะบัณฑิตหน้าใหม่ทุกท่าน

ในที่สุด...วันที่สำคัญที่สุดของชีวิตการเรียนของพวกเราก้อมาถึง นั่นก้อคือ...วันรับปริญญา ขอแสดงความยินดีกะอิ๋ว พี่โจ๊ก พี่โอ๊ต พี่เจี๊ยบ น้องโอปอล และทุก ๆ คนนะคะ ส่วนเทอมนี้ที่แล้ปปุ๊กมีจบกันสามคนคือ Ogawa-san Nawamura-san และ Ooyoshi-san

วันนี้แอบเป็นตากล้องจำเป็นให้กับอิ๋ว ถ่ายกันตั้งแต่ เก้าโมงเช้ายันแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้ากันเลยทีเดยว วันที่น่ายินดีแบบนี้ ใคร ๆ ก้ออยากมีภาพสวย สวยเพื่อเก็บไว้นึกถึงวันดี ดี แบบวันนี้

ระหว่างที่ถ่ายภาพไป ก้อคอยแอบสังเกตบรรยากาศงานรับปริญญาของมหาวิทยาลัยญี่ปุ่นไปด้วย คนญี่ปุ่นไม่ค่อยได้ให้ความสำคัญกะวันรับปริญญาเหมือนกับคนไทย นี่ขนาดมาเรียนกันต่างประเทศนะเนี่ย พ่อแม่พี่น้องก้อยังบินมาแสดงความยินดี รวมทั้งยังมีพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ คนไทยที่เสมือนเป็นอีกส่วนหนึ่งของครอบครัวมาร่วมแสดงความยินดีกันอีกด้วย แต่ถ้าเป็นที่เมืองไทยนะเหรอ ขนกันมาทั้งตระกูล เหมามากันเป็นรถบัสเลยทีเดียว ก้อเพราะว่า คนไทยเราให้ความสำคัญกะวันรับปริญญาอย่างมากมาย เนื่องจากเป็นวันที่ทั้งบัณฑิตและครอบครัวภาคภูมิใจ และอีกอย่างถ้าเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาล ก้อเป็นเกียรติอีกอย่างหนึ่งที่ลูก ๆ หลาน ๆ รับปริญญาบัตรกับพระราชวงศ์

แต่สำหรับคนญี่ปุ่นนะเหรอ ดีหน่อยก้อมีพ่อกะแม่มาแสดงความยินดีถ่ายรูปด้วย แต่โดยทั่วไปก้ออยู่กะเพื่อน ๆ ที่เรียนจบพร้อมกัน ส่วนเพื่อน ๆ สมัยม.ปลาย หรือ จากมหาวิทยาลัยอื่น ๆ นะเหรอเลิกคิดไปได้เลย ขนาดเพื่อนในแล้ปของปุ๊กจบดอกเตอร์นะ มีแค่พ่อกะแม่มาแสดงความยินดี ถ่ายรูปแค่สองสามใบแล้วก้อกลับ ส่วนติวเตอร์ปุ๊ก Ogawa-san พ่อกะแม่ก้อแค่โผล่หน้ามาให้ลูกเห็น แล้วก้อกลับซะงั้น รูปเริปก้อไม่ถ่าย งงกะคนญี่ปุ่นจิ๊ง จิง แล้วจะมาทำไมหว่า

คนญี่ปุ่นคงถือคติที่ว่า...เรียนเอง เหนื่อยเอง ท้อเอง จบเอง ดีใจเอง แล้วก้อยินดีเอง เป็นแบบ ALL IN ONE แน่ ๆ เลย หุ หุ